Travmanın Sahnesi Olarak Okullar: Sinematik Okul Katliamlarının Türler Arası Psikolojik Boyutları

Cyprus Turkish Journal of Psychiatry & Psychology, Early View

Published Online: 29 July 2026, Doi:10.35365/ctjpp.26.3.22

ARAŞTIRMA YAZISI / RESEARCH ARTICLE

Travmanın Sahnesi Olarak Okullar: Sinematik Okul Katliamlarının Türler Arası Psikolojik Boyutları

Schools as Stages of Trauma: Psychological Dimensions of Cinematic School Shootings Across Genres

Cenk Ateş¹ , Hacer Aker¹

Özet:

Bu çalışma, sinemada okul saldırılarının psikolojik temsillerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında incelenen filmler şunlardır: 22 July (2018), Bowling for Columbine (2002), Lessons from a School Shooting: Notes from Dunblane (2018), We Need to Talk About Kevin (2011), Polytechnique (2009), Klass (2007) ve Elephant (2003). Amaçlı örnekleme ve maksimum çeşitlilik stratejisiyle seçilen bu filmler; belgesel, belgesel-dramatik (docudrama) ve tamamen kurmaca türleri kapsamaktadır. Çalışmada tematik içerik analizi yöntemi kullanılmış; analiz özellikle bireysel psikopatoloji, travma sonrası stres süreçleri, utanç döngüleri, kimlik krizleri, aile-çocuk ilişkilerindeki kopuşlar ve akran zorbalığı gibi psikolojik temalar üzerinden yürütülmüştür. Bulgular, belgesel filmlerin silah kültürü, medya söylemi ve toplumsal travma gibi sistemik boyutları görünür kıldığını; belgesel-dramatik filmlerin ise ideoloji, toplumsal cinsiyet eşitsizliği ve aile çözülmesi gibi faktörlere odaklandığını; kurmaca filmlerin ise ebeveyn-çocuk ilişkilerindeki sorunları ve akran zorbalığının psikolojik etkilerini öne çıkardığını göstermektedir. Sonuç olarak, okul saldırılarının yalnızca güvenlik ya da sosyolojik boyutlarla değil, aynı zamanda bireysel psikolojik kırılganlıklar çerçevesinde de ele alınması gereken karmaşık olgular olduğu ortaya konmaktadır. Bu çok katmanlı yapıyı temsil eden sinema, şiddetin nedenleri ve sonuçlarına ilişkin daha derin bir bakış açısının gelişmesine katkı sunmaktadır. Çalışma, gelecekte yapılacak araştırmalarda psikososyal destek mekanizmalarının, aile-çocuk iletişiminin ve medya temsillerinin daha geniş örneklemlerle incelenmesi gerekliliğini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler: Okul katliamları, Psikoloji, Travma, Akran zorbalığı, Aile ilişkileri, Sinema.

¹Selcuk University, Faculty of Communication, Department of Radio, Television and Cinema, Konya, Türkiye.

Address of Correspondence/Yazışma Adresi: Hacer Aker, Selcuk University, Faculty of Communication, No: 311, Selçuklu, Konya, Türkiye, E-mail: [email protected].

Date of Received/Geliş Tarihi: 28.10.2025, Date of Revision/Düzeltme Tarihi: 16.03.2026, Date of Acceptance/Kabul Tarihi: 23.03.2026, Date of Online Publication/Çevirimiçi Yayın Tarihi: 03.08.2026

Citing/Referans Gösterimi: Ateş, C. & Aker, H. (2026). Predictive effects of social media addiction on emotional ıntelligence and communication skills among healthcare professionals. Cyprus Turkish Journal of Psychiatry & Psychology, 1-7. https://doi.org/10.35365/ctjpp.26.3.22

© 2026 Yazar (lar). Kıbrıs Ruh Sağlığı Enstitüsü / Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi (www.ktppdergisi.com) tarafından yayınlanmıştır. Bu makale, Creative Commons Attribution 4.0 lisansının hüküm ve koşulları altında dağıtılan, orijinal çalışmanın uygun şekilde alıntılanması ve ticari amaçla kullanılmaması koşuluyla, herhangi bir ortam veya formatta kullanıma, paylaşmaya, uyarlamaya, dağıtmaya ve çoğaltmaya izin veren açık erişimli bir makaledir. https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/